برای مراقبت کامل و موثر از دندان به کدام محصولات بهداشتی دهان نیاز دارید؟

چرا یک روال بهداشت دهان با چند محصول بیشتر از آن چیزی است که مردم تصور می کنند اهمیت دارد؟

اکثر مردم مسواک زدن دو بار در روز را به عنوان یک روال کامل بهداشت دهان در نظر می گیرند. در حقیقت، یک مسواک به تنهایی - حتی استفاده عالی - فقط می تواند تقریباً 60٪ از سطوح دندان را تمیز کند. 40 درصد باقیمانده شامل فضاهای بین دندانی، شکاف خط لثه و بافت های نرم زبان و گونه است که همگی برای تمیز کردن مؤثر به ابزار و محصولات اختصاصی نیاز دارند. عواقب بهداشت ناقص دهان به آرامی و بی‌صدا جمع می‌شود: اگر پلاک‌ها برداشته نشوند، ظرف 24 تا 72 ساعت به جرم تبدیل می‌شوند و جرم‌ها را نمی‌توان با هیچ محصول مراقبت خانگی از بین برد - فقط با جرم‌گیری حرفه‌ای. این پیشرفت از پلاک به جرم و لثه و پریودنتیت کاملاً قابل پیشگیری است، اما تنها در صورتی که محصولات بهداشتی دهان و دندان مناسب به‌عنوان بخشی از یک برنامه روزانه کامل استفاده شوند.

علاوه بر پیشگیری از بیماری، یک رژیم بهداشت دهان و دندان به خوبی ساخته شده به طور مستقیم بر سلامت سیستمیک تأثیر می گذارد. تحقیقات ارتباط واضحی بین بیماری مزمن پریودنتال و شرایطی از جمله بیماری قلبی عروقی، دیابت نوع 2، پیامدهای نامطلوب بارداری و عفونت های تنفسی ایجاد کرده است. حفره دهان نقطه ورود به بدن است و گونه‌های باکتریایی که در دهان ضعیف تکثیر می‌شوند، موضعی نمی‌مانند - آنها از طریق بافت ملتهب لثه وارد جریان خون می‌شوند و به سیستم‌های اندام دوردست می‌روند. بنابراین درک اینکه کدام محصولات بهداشت دهان و دندان با کدام خطرات خاص مقابله می کند، صرفاً یک موضوع مراقبت های زیبایی دندان نیست، بلکه یک مدیریت جامع سلامت است.

مسواک: دستی در مقابل برقی و نحوه انتخاب صحیح

مسواک سنگ بنای هر سیستم محصولات بهداشت دهان و دندان باقی می ماند و انتخاب بین گزینه های دستی و برقی ارتباط بالینی بیشتری نسبت به بسیاری از مصرف کنندگان دارد. مسواک‌های دستی زمانی که با تکنیک صحیح استفاده می‌شوند موثر هستند - یک روش Bass اصلاح‌شده شامل زاویه 45 درجه با خط لثه، ضربه‌های افقی کوتاه و پوشش سیستماتیک تمام سطوح - اما مطالعات به طور مداوم نشان می‌دهند که اکثر مردم این روش را برای دو دقیقه کامل که برای تمیز کردن کافی تمام سطوح دندان لازم است، حفظ نمی‌کنند. مسواک‌های برقی، به‌ویژه انواع نوسانی چرخشی با سر مسواک‌های گرد، ناهماهنگی تکنیک را با ایجاد ضربه‌های مسواک در دقیقه بسیار بیشتر از مسواک زدن دستی و با ارائه عملکردهای تایمر که طول مدت مسواک زدن کافی را تضمین می‌کنند، جبران می‌کنند.

سختی بریستل مشخصاتی است که اغلب به اشتباه درک می شود. برس های نرم یا فوق نرم به طور کلی توسط متخصصان دندانپزشکی توصیه می شود زیرا برای دسترسی به شیار لثه بدون ساییدگی مینا یا آسیب به بافت لثه خم می شوند. موهای متوسط ​​و سخت هیچ مزیت اضافی برای حذف پلاک ندارند و با تحلیل لثه و ضایعات سایش دهانه رحم مرتبط هستند - آسیب غیرقابل برگشتی که در طول سال ها مسواک زدن نادرست تجمع می یابد. صرف نظر از اینکه دستی یا برقی را انتخاب می کنید، تعویض سر برس هر سه ماه یکبار ضروری است، زیرا موهای فرسوده کارایی تمیز کنندگی خود را از دست می دهند و می توانند بیوفیلم باکتریایی را در تافت های رشته ای ذخیره کنند.

خمیر دندان: مواد تشکیل دهنده کلیدی و کاری که آنها در واقع انجام می دهند

خمیردندان در درجه اول به عنوان وسیله ای برای انتقال عوامل درمانی فعال عمل می کند و لیست مواد موجود در هر لوله خمیردندان مشخص می کند که محصول کدام فواید خاص برای سلامت دهان را ارائه می دهد. درک این مواد به مصرف‌کنندگان این امکان را می‌دهد تا محصولاتی را انتخاب کنند که با مشخصات ریسک فردی خود مطابقت داشته باشد، به جای اینکه به آنچه برجسته‌ترین بازار عرضه می‌شود، نکول کنند.

• فلوراید: تنها ماده فعال با شواهد و مدارک موجود در خمیردندان. یون های فلوراید در ساختار کریستالی هیدروکسی آپاتیت مینا ادغام می شوند و فلوراپاتیت را تشکیل می دهند که به طور قابل توجهی در برابر انحلال اسید از مینای طبیعی مقاوم تر است. خمیردندان های استاندارد بزرگسالان حاوی 1000 تا 1450 ppm فلوراید هستند، در حالی که فرمولاسیون های تجویزی با قدرت بالا حاوی 5000 ppm برای بیماران با خطر پوسیدگی بالا هستند. کودکان زیر شش سال باید از فرمولاسیون های کم فلوراید (500 تا 1000 پی پی ام) برای به حداقل رساندن خطر مصرف فلوراید در دوره ای که دندان های دائمی هنوز در حال شکل گیری هستند استفاده کنند.
• نیترات پتاسیم و فلوراید قلع: هر دو عامل در خمیردندان های حساس استفاده می شود. نیترات پتاسیم با دپلاریزاسیون انتهای عصب داخل لوله‌های عاجی عمل می‌کند و توانایی آن‌ها در انتقال سیگنال‌های درد را کاهش می‌دهد. فلوراید قلع دهانه لوله ها را با رسوبات قلع فلوراید می بندد و مانعی فیزیکی در برابر محرک های حرارتی و اسمزی ایجاد می کند. فرمولاسیون های فلوراید قلع علاوه بر این، از طریق فعالیت خود در برابر باکتری های بی هوازی گرم منفی مرتبط با التهاب لثه و بیماری پریودنتال، فواید ضد میکروبی دارند.
• تریکلوزان و زینک سیترات: عوامل ضد میکروبی در برخی از خمیردندان ها برای کاهش تشکیل پلاک و التهاب لثه گنجانده شده است. سیترات روی با تداخل با رشد کریستال در پلاک معدنی، تشکیل جرم را مهار می کند. تریکلوزان در سال‌های اخیر به دلیل نگرانی‌ها در مورد تداوم محیطی و اختلال غدد درون ریز با بررسی‌های نظارتی فزاینده‌ای مواجه شده است و از بسیاری از فرمول‌ها حذف شده است.
• ساینده ها و پراکسیدهای سفید کننده: خمیر دندان های سفید کننده بدون نسخه از مواد ساینده ملایم مانند سیلیس هیدراته یا کربنات کلسیم برای از بین بردن مکانیکی لکه های سطحی استفاده می کنند. برخی از فرمول‌ها علاوه بر این، غلظت‌های پایین پراکسید هیدروژن را برای اثر سفید کنندگی ذاتی محدود دارند. شاخص ساینده (مقدار RDA) هر خمیردندان در حالت ایده آل باید کمتر از 250 باشد - مقادیر بالاتر از این آستانه خطر سایش مینا و عاج با استفاده طولانی مدت روزانه.

محصولات تمیزکننده بین دندانی: مقایسه نخ دندان، پیک و نخ دندان

تمیز کردن بین دندان جزء بهداشت دهان است که اغلب نادیده گرفته می شود و اغلب به عنوان عامل اصلی در بیماری لثه قابل پیشگیری ذکر می شود. سطوح بین پروگزیمال که در آن دندان‌ها با یکدیگر تماس می‌گیرند، رایج‌ترین مکان‌ها برای شروع پوسیدگی و تشکیل پاکت پریودنتال هستند و این سطوح بدون در نظر گرفتن تکنیک یا نوع مسواک، کاملاً برای موهای مسواک غیرقابل دسترس هستند. بنابراین یک محصول اختصاصی تمیزکننده بین دندان اختیاری نیست - مکمل ضروری مسواک زدن است که روال بهداشت دهان و دندان را کامل می کند.

نخ دندان

نخ دندان سنتی به عنوان ابزار استاندارد طلایی تمیز کردن بین دندان ها مورد تایید انجمن های دندانپزشکی در سراسر جهان است. نخ موم شده راحت تر از طریق نقاط تماس تنگ می لغزد و کمتر مستعد ریزش در حاشیه های ترمیم تیز است، و این باعث می شود برای اکثر بزرگسالان انتخاب بهتری باشد. نخ موم نشده صدای جیرجیر قابل شنیدن در برابر مینای تمیز ایجاد می کند که برخی از کاربران آن را به عنوان نشانگر بازخورد لمسی برای حذف موثر پلاک مفید می دانند. روش صحیح مستلزم پیچیدن نخ به شکل C در اطراف هر دندان و لغزش آن در زیر خط لثه برای مختل کردن بیوفیلم باکتریایی در شیار لثه است - کوبیدن نخ به سادگی از نقطه تماس بدون تطبیق آن با سطح دندان بی اثر است و می تواند به پاپیلای بین دندانی آسیب برساند.

برس های بین دندانی

برای بیمارانی که فضاهای بین دندانی باز دارند - در بزرگسالان با هر درجه ای از تحلیل لثه یا از دست دادن استخوان پریودنتال رایج است - برس های بین دندانی در کارایی حذف پلاک از نخ دندان بهتر عمل می کنند و به طور کلی استفاده صحیح آنها راحت تر است. این برس‌های استوانه‌ای یا مخروطی کوچک در طیف وسیعی از اندازه‌ها از قطر تقریباً 0.6 میلی‌متر تا 1.5 میلی‌متر موجود هستند، و انتخاب اندازه مناسب برای هر فضای بین دندانی بسیار مهم است: مسواک باید به خوبی بدون فشار وارد شود و باید بتواند هنگام عبور با هر دو دندان تماس بگیرد. بسیاری از بیماران به دو یا سه اندازه مختلف برس برای نواحی مختلف دهان نیاز دارند. برس های بین دندانی باید زمانی که هسته سیم هر گونه علامتی از خمیدگی نشان می دهد یا برس ها به وضوح ساییده شده اند، تعویض شوند.

فلوسرهای آب

نخ دندان‌های آب (آبیاری‌کننده‌های دهان) از جریان ضربانی آب که تحت فشار وارد می‌شود برای شستشوی زباله‌ها و مختل کردن بیوفیلم باکتریایی از فضاهای بین دندانی و شیار لثه استفاده می‌کنند. شواهد بالینی نشان می‌دهد که استفاده از نخ دندان برای کاهش خونریزی و التهاب لثه در بیماران مبتلا به التهاب لثه، بریس‌ها، ایمپلنت‌ها یا پل‌های ثابت - مناطقی که استفاده صحیح از نخ‌های معمولی در آنها دشوار است- موثرتر از نخ دندان‌های آب است. نخ دندان از نظر برداشتن پلاک از تماس های سفت دندان به طور کامل جایگزین نخ دندان نمی شود، اما مکملی عالی برای مسواک زدن برای بیمارانی است که با تکنیک نخ دندان کشی مشکل دارند یا شرایط پیچیده ترمیمی دارند.

دهان شویه و دهان شویه: درمانی در مقابل آرایشی

دسته دهانشویه طیف وسیعی از محصولات را شامل می‌شود که از خوشبوکننده‌های صرفاً آرایشی و بهداشتی گرفته تا شستشوهای درمانی دارای اعتبار بالینی با اثرات قابل اندازه‌گیری بر روی پلاک، التهاب لثه و خطر پوسیدگی را شامل می‌شود. درک تمایز بین این دسته‌ها، مصرف‌کنندگان را از انتظار مزایای بالینی از محصولاتی که فقط برای تازگی موقت طراحی شده‌اند، باز می‌دارد و تضمین می‌کند که بیمارانی که به مزایای درمانی نیاز دارند، محصولات با فرمول مناسب را انتخاب کنند.

کلرهگزیدین قوی‌ترین شوینده ضد میکروبی است که بدون نسخه در دسترس است، اما محدودیت‌های قابل توجهی برای استفاده طولانی‌مدت روزانه دارد: باعث رنگ‌آمیزی قهوه‌ای دندان‌ها و زبان می‌شود، درک طعم را تغییر می‌دهد و می‌تواند تعادل میکروبیوم دهان را با استفاده طولانی مدت مختل کند. بهتر است برای دوره‌های درمانی کوتاه‌مدت که توسط متخصص دندانپزشکی برای نشانه‌های خاص مانند بهبودی پس از کشیدن دندان یا مدیریت التهاب لثه حاد تجویز می‌شود، نه برای استفاده معمول روزانه به عنوان یک محصول نگهدارنده، رزرو شود.

پاک کننده های زبان، لثه دندان و محصولات بهداشتی مکمل دهان

فراتر از محصولات اصلی مسواک، خمیر دندان، پاک کننده بین دندانی و دهان شویه، چندین محصول تکمیلی بهداشت دهان به نگرانی های خاصی می پردازند که روال اصلی به طور کامل پوشش نمی دهد. ترکیب محصولات مکمل مناسب برای نیازهای فردی شما می تواند به طور قابل توجهی کامل بودن رژیم بهداشت دهان و دندان شما را افزایش دهد.

• خراش های زبان: سطح پشتی زبان بزرگترین مخزن باکتریایی در حفره دهان را در خود جای داده و منبع اصلی ترکیبات گوگردی فرار است که مسئول بوی بد دهان است. لیسه های زبان - هم اسکرابرهای پلاستیکی U شکل و هم نسخه های فولادی ضد زنگ - در از بین بردن پوشش نرم از سطح زبان موثرتر از مسواک هستند. خراش دادن روزانه زبان، از خلفی به قدامی در سه تا پنج سکته مغزی انجام می شود، به طور قابل اندازه گیری بار باکتریایی دهان و امتیازات هالیتوز را در مطالعات بالینی کاهش می دهد.
• صمغ زایلیتول بدون شکر: جویدن آدامس بدون قند جریان بزاق را تحریک می کند که مکانیسم دفاعی طبیعی اولیه دهان در برابر پوسیدگی و بیماری پریودنتال است. بزاق اسید تولید شده توسط متابولیسم کربوهیدرات قابل تخمیر را بافر می کند، یون های کلسیم و فسفات را برای معدنی سازی مجدد غیرفعال می رساند، و بقایای مواد غذایی را به طور مکانیکی از سطوح دندان شستشو می دهد. زایلیتول - یک الکل قند پنج کربنه - علاوه بر این از رشد و تولید اسید استرپتوکوکوس موتانس، باکتری اولیه پوسیدگی‌زا، جلوگیری می‌کند. جویدن آدامس زایلیتول به مدت پنج دقیقه بعد از غذا، زمانی که مسواک زدن بلافاصله امکان پذیر نیست، محافظت معنی داری از پوسیدگی را به عنوان بخشی از یک استراتژی کامل بهداشت دهان و دندان فراهم می کند.
• وارنیش فلوراید و مواد معدنی مجدد: وارنیش‌های فلوراید با استحکام حرفه‌ای که توسط دندانپزشکان استفاده می‌شود، غلظت‌های فلوراید بسیار بالایی را مستقیماً به سطوح مینای دندان در معرض خطر پوسیدگی می‌رسانند. محصولات معدنی مجدد خانگی حاوی کازئین فسفوپپتید آمورف کلسیم فسفات (CPP-ACP) یا نانوذرات هیدروکسی آپاتیت، بستر معدنی اضافی را برای ترمیم مینای دندان در بین کاربردهای حرفه ای فراهم می کنند و به ویژه برای بیماران مبتلا به ضایعات زودرس لکه سفید، خشکی دهان، یا فرسایش اسیدی ناشی از رژیم غذایی مفید هستند.
• محصولات مراقبت از دندان مصنوعی: برای بیمارانی که پروتزهای جزئی یا کامل دارند، خمیر دندان استاندارد برای مواد پروتز اکریلیک بیش از حد ساینده است و سطح را خراش می دهد و شیارهای میکروسکوپی ایجاد می کند که محل نگهداری کاندیدا آلبیکنس - قارچ مسئول استوماتیت دندان مصنوعی است. پاک کننده های اختصاصی دندان مصنوعی، چه قرص های غوطه ور یا خمیرهای غیر ساینده، بهداشت پروتز را به طور موثر و بدون آسیب سطحی حفظ می کنند. پروتزها باید هر شب برداشته شوند تا بافت مخاطی بهبود یابد و هرگز نباید به طور معمول خوابیده شوند.

ایجاد یک روال روزانه موثر برای محصولات بهداشتی دهان

اثربخشی هر مجموعه ای از محصولات بهداشت دهان و دندان در نهایت بستگی به نحوه توالی آنها و میزان استفاده مداوم آنها دارد. توالی روتین بهینه بیش از آن چیزی است که بیشتر مردم تشخیص می دهند - برای مثال، استفاده از دهانشویه بلافاصله پس از مسواک زدن، فیلم فلوراید غلیظ باقیمانده روی سطوح دندان توسط خمیر دندان را شسته و بخش قابل توجهی از مزایای معدنی مجدد آن را خنثی می کند. یک توالی بهینه از نظر بالینی، استفاده از دهانشویه را در زمانی جداگانه از مسواک زدن قرار می دهد - یا قبل از مسواک زدن یا در زمان متفاوتی از روز مانند بعد از ناهار.

توالی محصولات بهداشت دهان و دندان توصیه شده روزانه برای اکثر بزرگسالان با پوسیدگی متوسط و خطر پریودنتال این است: ابتدا تمیز کردن بین دندان (نخ دندان یا مسواک بین دندانی) برای ایجاد اختلال در پلاک در مناطقی که مسواک نمی تواند به آن برسد، سپس مسواک زدن با خمیر دندان حاوی فلوراید به مدت دو دقیقه کامل، بیرون ریختن خمیر دندان بدون استفاده از فلوئوراید، اجازه می دهد تا خمیر دندان بدون تماس با نام شستشو شود. خراش دادن زبان به عنوان آخرین مرحله دهانشویه درمانی، در صورت استفاده، باید در یک زمان جداگانه استفاده شود - بعد از ناهار یک گزینه عملی است که یک مزیت ضد میکروبی و فلوراید اضافی را در زمانی که اکثر مردم هیچ بهداشت دهان و دندان دیگری انجام نمی دهند، ارائه می دهد. فرآورده های تکمیلی مانند ژل های معدنی مجدد یا فلوراید با قدرت تجویزی باید در آخر شب بعد از مسواک زدن استفاده شوند تا زمان تماس آنها با سطوح دندان در طول شب به حداکثر برسد.