همه در مورد مسواک زدن بین دندانی صحبت می کنند، اما چرا به آن نیاز داریم؟

شکاف در روال مراقبت از دهان شما که نمی دانستید

مسواک زدن دو بار در روز به نظر کافی است. شما ثابت قدم هستید، از خمیر دندان خوب استفاده می کنید، شاید حتی روی یک مسواک برقی سرمایه گذاری کرده اید. اما اگر فضای بین دندان‌هایتان را رها کنید، تقریباً 40 درصد از سطح هر دندان را کاملاً تمیز نمی‌کنید. اینجاست که مسواک‌های بین دندانی وارد می‌شوند – و دقیقاً به همین دلیل است که دندان‌پزشکان، بهداشت‌کاران و محققان بهداشت دهان و دندان از آنها با فوریت روزافزون حمایت می‌کنند. این ابزارهای کوچک و پرزدار به گونه‌ای طراحی شده‌اند که به جایی برسند که مسواک شما از نظر فیزیکی نمی‌تواند برسد، و شواهد بالینی زیاد نشان می‌دهد که استفاده منظم از آنها می‌تواند به طور چشمگیری بیماری لثه، حفره‌های بین دندان‌ها و بوی بد دهان را کاهش دهد.

برس های بین دندانی دقیقا چیست؟

برس های بین دندانی - که گاهی اوقات برس های بین پروگزیمال یا برس های پروکسی نامیده می شوند - برس های استوانه ای یا مخروطی کوچکی هستند که روی یک دسته سیمی نازک نصب می شوند. آنها در طیف وسیعی از اندازه ها هستند که معمولاً با برچسب های رنگی از بسیار کوچک (0.6 میلی متر) تا بسیار بزرگ (1.5 میلی متر یا بیشتر) مشخص می شوند. موها طوری طراحی شده‌اند که به خوبی در شکاف بین دندان‌ها قرار می‌گیرند و به‌جای شستشوی ساده، پلاک‌ها و مواد غذایی را از بین می‌برند.

بر خلاف نخ دندان که از طریق حرکت برش و خراش در یک صفحه کار می کند، برس های بین دندانی به صورت سه بعدی کار می کنند و سطوح منحنی دندان های مجاور را به طور همزمان تمیز می کنند. این عمل مکانیکی به ویژه در از بین بردن بیوفیلم چسبنده (پلاک) که در حاشیه لثه انباشته شده است - منطقه دقیقی که التهاب لثه و پریودنتیت اولیه شروع می شود، موثر است.

چرا فضای بین دندان های شما بسیار آسیب پذیر است؟

نقطه تماس بین دو دندان یک محیط طبیعی محافظت شده ایجاد می کند. خواص بافری و ضد باکتریایی طبیعی بزاق دسترسی محدودی به آن دارد. ذرات غذا و باکتری ها به راحتی جمع می شوند. با گذشت زمان، اسید تولید شده توسط باکتری ها، مینای دندان را فرسایش می دهد و حفره های بین پروگزیمال ایجاد می کند - برخی از شایع ترین مشکلات دندانی در بزرگسالان که قابل پیشگیری هستند. به طور همزمان، باکتری ها در خط لثه باعث ایجاد یک پاسخ التهابی می شوند. اگر این التهاب کنترل نشود، از ژنژیویت برگشت پذیر به پریودنتیت برگشت ناپذیر تبدیل می شود که در نهایت می تواند منجر به از دست دادن استخوان و از دست دادن دندان شود.

موهای مسواک استاندارد به سادگی نمی توانند به اندازه کافی به این فضاهای باریک، به خصوص در اطراف خط لثه، برسند. این محدودیت ساختاری یک نقص در تکنیک مسواک زدن نیست - این یک محدودیت فیزیکی است. تمیز کردن بین دندانی مکمل اختیاری نیست. طبق دستورالعمل های منتشر شده توسط فدراسیون پریودنتولوژی اروپا، این یک گام ضروری و متمایز در بهداشت روزانه دهان است.

برس های بین دندانی در مقابل نخ دندان: آنچه شواهد می گویند

برای چندین دهه، استفاده از نخ دندان توصیه استاندارد طلایی برای تمیز کردن بین دندان ها بود. اما تحقیقات فزاینده ای شروع به تغییر این اجماع کرده است. یک بررسی سیستماتیک منتشر شده در مجله پریودنتولوژی بالینی دریافتند که مسواک های بین دندانی به طور قابل توجهی در کاهش سطح پلاک و خونریزی لثه در بیماران مبتلا به بیماری خفیف تا متوسط لثه موثرتر از نخ دندان هستند. دلیل اصلی: تماس با سطح.

نخ دندان یک رشته منفرد است که باید به صورت دستی به شکل "C" در اطراف هر دندان خمیده شود - تکنیکی که نیاز به تمرین و مهارت دارد که بسیاری از افراد هرگز به طور کامل بر آن مسلط نیستند. در مقابل، برس‌های بین دندانی خود سازگار هستند. همانطور که برس به داخل و خارج از شکاف حرکت می کند، موها به طور طبیعی با هر دو سطح دندان به طور همزمان بدون نیاز به تکنیک دقیق دست مطابقت دارند.

مقایسه کنار هم

شایان ذکر است که برای افرادی که تماس بسیار محکم بین دندان‌ها دارند - که در بزرگسالان جوان‌تر با هم‌ترازی طبیعی دندان‌ها معمول است - نخ دندان ممکن است انتخاب عملی‌تری باشد. در بسیاری از موارد، بسته به محل قرارگیری در دهان، می توان از هر دو ابزار به صورت مکمل استفاده کرد.

انتخاب اندازه مناسب: چرا این مرحله غیرقابل مذاکره است

استفاده از مسواک بین دندانی با اندازه اشتباه یکی از رایج ترین اشتباهاتی است که افراد مرتکب می شوند. یک برس خیلی کوچک بدون تماس معنی‌دار با سطوح دندان از میان شکاف می‌لغزد و کاری بیشتر از فشار دادن مواد زائد به داخل آن ندارد.

تناسب ایده آل راحت است اما اجباری نیست. هنگامی که به درستی وارد می شود، باید مقاومت ملایمی احساس کنید و موها باید با هر دو سطح دندان مجاور تماس داشته باشند. اکثر افراد برای نواحی مختلف دهان به اندازه‌های متفاوتی نیاز دارند – دندان‌های آسیاب معمولاً شکاف‌های وسیع‌تری نسبت به دندان‌های جلو دارند.

دستورالعمل های اندازه رایج بر اساس کد رنگ (استاندارد ISO)

• صورتی (0.4 میلی متر): شکاف های بسیار تنگ، اغلب دندان های پایین جلویی
• نارنجی (0.45 میلی متر): کنتاکت های تنگ کمی پهن تر
• قرمز (0.5 میلی متر): اندازه استاندارد برای بسیاری از بزرگسالان، نقطه شروع خوبی است
• آبی (0.6 میلی متر): شکاف متوسط، شایع در نواحی پرمولر
• زرد (0.7 میلی متر): شکاف های گسترده تر، معمولی در اطراف دندان های آسیاب
• سبز (0.8 میلی متر) و بالاتر: امبراژورهای باز، فضاهای پس از ارتودنسی یا نواحی با فرورفتگی لثه

بهداشت دهان و دندان شما می تواند فضاهای بین دندانی شما را دقیقا اندازه گیری کند و اندازه های صحیح را در طول یک ویزیت معمولی توصیه کند. بسیاری از تمرین‌ها بسته‌های شروع رایگان با اندازه‌های مختلف را ارائه می‌دهند تا بتوانید قبل از تعهد به محصول، تناسب مناسب را تشخیص دهید.

نحوه استفاده صحیح از برس های بین دندانی

زمانی که متوجه شدید چه کاری انجام می دهید، تکنیک صحیح کمتر از دو دقیقه طول می کشد. در اینجا یک تفکیک گام به گام برای به دست آوردن حداکثر سود از هر جلسه آورده شده است:

• اندازه مناسب را انتخاب کنید - با کوچکترین اندازه شروع کنید و تا زمانی که یک تناسب راحت اما راحت پیدا کنید کار را ادامه دهید.
• برس را کمی زاویه دهید - مسواک را تقریباً با زاویه 45 درجه به سمت خط لثه کج کنید و زاویه طبیعی ریشه دندان را منعکس کند.
• به آرامی وارد کنید - هرگز برس را با فشار وارد فضای تنگ نکنید. اگر مقاومت قوی وجود دارد، اندازه کوچکتر را امتحان کنید.
• به جلو و عقب حرکت کنید - از 2 تا 3 پاس ملایم در هر شکاف استفاده کنید. لازم نیست برس را بچرخانید یا بچرخانید.
• بین شکاف ها را بشویید - هنگام حرکت از شکافی به شکاف دیگر، برس را زیر آب جاری بشویید تا از رسوب مجدد باکتری ها جلوگیری کنید.
• سیستماتیک کار کنید - از یک طرف دندان های بالایی خود شروع کنید و به سمت دیگر حرکت کنید، سپس برای قوس پایینی این کار را تکرار کنید.
• برس را تمیز و نگهداری کنید - پس از استفاده کاملاً بشویید و اجازه دهید در هوا خشک شود. هنگامی که موها خم شده یا ساییده می شوند، معمولاً پس از 1 تا 2 هفته، آن را تعویض کنید.

مسواک زدن بین دندانی بهتر است قبل از مسواک زدن معمولی انجام شود. این ترتیب تضمین می‌کند که پلاک‌های شل شده و باقی مانده‌ها توسط مسواک پاک می‌شوند نه اینکه بین دندان‌ها قرار بگیرند. برخی از دندانپزشکان همچنین استفاده از مقدار کمی خمیر دندان حاوی فلوراید را مستقیماً روی مسواک توصیه می کنند تا مزایای محافظتی در ناحیه بین پروگزیمال افزایش یابد.

چه کسانی بیشتر از برس های بین دندانی سود می برند؟

در حالی که همه می‌توانند از تمیز کردن بین دندانی بهره ببرند، گروه‌های خاصی برای اینکه مسواک‌های بین‌دندان را ابزار اصلی خود قرار دهند، مورد قوی‌تری دارند:

• افرادی که بریس یا وسایل ارتودنسی دارند: نخ دندان به سختی زیر سیم کشیده می شود. برس‌های بین دندانی بدون دردسر بین براکت‌ها و اطراف سیم‌ها قرار می‌گیرند و تمیز کردن کامل را بدون نخ‌کش‌های نخ مخصوص قابل دست‌یابی می‌کنند.
• بیماران ایمپلنت دندان: بافت اطراف ایمپلنت از نظر ساختاری با لثه طبیعی متفاوت است و در برابر عفونت باکتریایی (پری ایمپلنتیت) بسیار آسیب پذیر است. برس های بین دندانی ابزار تمیز کردنی هستند که توسط اکثر متخصصان ایمپلنت توصیه می شود.
• افراد مبتلا به رکود لثه: فرورفتگی فضای بین دندان‌ها را بازتر می‌کند و باعث می‌شود که نخ دندان کارایی کمتری داشته باشد و مسواک‌های بین دندانی برای تمیز کردن رویه‌های بزرگ‌تر مناسب‌تر باشند.
• افراد با مهارت دستی کاهش یافته: افراد مبتلا به آرتریت یا تحرک محدود دست، اغلب دستکاری دسته مسواک بین دندانی را بسیار راحت‌تر از نخ دندان طولانی می‌دانند.
• دارندگان پل: یک بریج دندانی یک بخش غیر قابل استفاده از نخ دندان در زیر پونتیک (دندان مصنوعی) ایجاد می کند. برس های بین دندانی به راحتی زیر بریج ها می لغزند تا بافت زیرین لثه سالم بماند.

وقتی برای اولین بار شروع می کنید چه انتظاری دارید

اگر لثه های شما در چند روز اول مسواک زدن بین دندانی خونریزی کرد، نترسید و آن را متوقف نکنید. خونریزی نشانه التهاب موجود است - به این معنی که بافت قبلاً توسط تجمع پلاک تحریک شده است. تمیز کردن مداوم روزانه این التهاب را در عرض یک تا دو هفته کاهش می دهد و با سالم تر شدن لثه ها خونریزی کاهش می یابد. اگر خونریزی بیش از دو هفته ادامه داشت، یا اگر احساس درد کردید، با دندانپزشک خود مشورت کنید تا بیماری پریودنتال زمینه ای را که ممکن است نیاز به درمان حرفه ای داشته باشد، رد کنید.

بسیاری از کاربران جدید نیز متوجه می شوند که پس از ایجاد عادت مسواک زدن بین دندانی، تنفس آنها به طور قابل توجهی بهبود می یابد. ترکیبات گوگردی مسئول بوی بد دهان تا حد زیادی توسط باکتری های بی هوازی که در محیط خالی از اکسیژن بین دندان ها زندگی می کنند تولید می شوند. حذف منبع غذایی آنها و ایجاد اختلال در کلنی های آنها به طور منظم تأثیر مستقیم و قابل اندازه گیری بر بوی بد دهان دارد.

تبدیل آن به یک عادت که می چسبد

بزرگترین مانع بر سر مسواک زدن بین دندانی، تکنیک نیست - ثبات آن است. تحقیقات به طور مداوم نشان می دهد که حتی افرادی که می دانند باید بین دندان های خود را تمیز کنند، این کار را به طور منظم انجام نمی دهند. انباشتن عادت یک استراتژی موثر است: مسواک زدن بین دندانی را به یک روال معمولی مانند مسواک زدن در شب متصل کنید. قابل رویت نگه داشتن مسواک های بین دندانی روی پیشخوان حمام به جای گذاشتن در کشو نیز به طور چشمگیری باعث افزایش انطباق می شود.

اگر انجام تمام شکاف ها خسته کننده است، فقط با یک قوس در هر شب شروع کنید. در عرض چند هفته، متوجه خواهید شد که این پروسه کمتر از دو دقیقه طول می کشد تا دهان پر شود و مانند خود مسواک زدن طبیعی و غیرقابل مذاکره است. بازگشت آن سرمایه گذاری اندک زمانی - پر کردن کمتر، لثه های سالم تر، نفس تازه تر، و بالقوه کمتر هزینه های دندانپزشکی در طول عمر - مسواک های بین دندانی را به یکی از تاثیرگذارترین عادات بهداشت دهان و دندان تبدیل می کند.